
De antennes van
Free Radio Holland
(1979)




Johan van Veen in
actie in de FRH
studio
(zomer 1980)


Wie schrijft die blijft...
Een pagina uit het logboek van
Free Radio Holland
(november 1980)

|
Nog
ver voordat
naar internetradio werd geluisterd waren op de draadloze radio al
genoeg radiostations te horen. De meeste waren illegaal en uniek in hun
soort. Vooral na 1979 was het aantal stations dat zonder vergunning
uitzond sterk gegroeid. Eén
van
die radiozenders was Free Radio Holland. Het station zond z'n
programma's uit vanuit een woning in Rotterdam Zuid. Een piepkleine
zolderkamer deed dienst als slaap- en studioruimte en elk weekend waren
de programma's van FRH te horen op 102 megahertz FM.
Weinig
radiostations
waren toen in stereo te beluisteren. De meeste van hen vonden het niet
belangrijk, of konden de benodigde apparatuur ervoor niet betalen. Bij
Free Radio Holland draaide veel om techniek; het station liep in dat
opzicht dus voorop in vergelijking met de 'concurrentie'.
Ingewikkeld was de
studio verder niet. Er was geen ruimte voor een groots opgezet geheel.
Bovendien was het eigenlijk wel gezellig zo; veel medewerkers kwamen
even langs voor een biertje of een kop koffie als ze geen
programma-uren hoefden te vullen.
Drie maal de studio van Free Radio
Holland... (1980)
Free Radio Holland
draaide popmuziek. Het accent lag daarbij op goed in het gehoor
liggende plaatjes die konden worden aangevraagd (en anders tóch
wel werden gedraaid). Geen ingewikkelde zaken zoals computers of
internet: de telefoon deed z'n werk en Free Radio Holland werd vaak
genoeg gebeld door z'n fans! Brieven van luisteraars belandden ook nog
weleens in de bus. De meest in het oog springende was wel een brief,
waarin een luisteraar z'n favoriete top drie opdist met het verzoek om
maar niet naar z'n huis te bellen omdat zijn vader vrije radiozenders
maar niks vond (......)
 |
 |

 |
Brief van een luisteraar.
Aanhef: "Hallo
zeg....."
(19 oktober 1980)
|
De zender van Free Radio Holland
gewoon op de
boekenplank...
(1979/1980)
|
De historie van FRH in audio |
Een
andere brief kwam
binnen van de mannen die in dienst van (de toen kersverse!) Majesteit
wat spullen in beslag kwamen nemen. Zonder vergunning is nou
eenmaal eehmm.......zonder
vergunning
(en dus nogal verboden).

Zeker weten door
zuiver meten:
het zendsignaal van FRH
gezien door de 'ogen'van de RCD
(april 1980)
  
Bewijs van
ontvangst
getekend door RCD-ambtenaar
...en wat er verder van kwam:
Rinus
Otte. Hij nam wat
mee...
een dagvaarding... (april 1981)
(en liet vooral wat staan, april
1981).

...maar ook een
uitnodiging om een "fotootje
van het zendsignaal" op te komen halen.
(Rinus Otte, april 1981)
|


De Free Radio
Holland
QSL-kaart in
1979/1980:
Als je een
ontvangst-
rapport doorgaf
kreeg
je deze kaart
toegestuurd

 


Nogmaals de antennes
van
Free Radio Holland aan de Jagerslaan in Rotterdam Vreewijk (1979)


|
|


|
Als de wagen van de
Radio Controle Dienst passeerde voor een
kruispeiling werd 'ie niet altijd opgemerkt. Ging de deurbel niet zoals
was afgesproken (drie belletjes kort, één lang) dan was
het raak..... Toch was het in 1980 niet zo'n drama als je uit de lucht
gehaald werd. De bekeuringen waren nog wel te doen. Als je een beetje
geschikte ambtenaar tegenover je had, dan mocht er zelfs nog wel het
één en ander blijven staan.
Later is dat een stuk
strenger geworden. Met name na december 1987 werden de vrije
radiostations veel harder aangepakt. Toen was Free Radio Holland allang
ter ziele. Het station heeft sowieso niet zo lang bestaan.
Begonnen in 1979 heette de zender Free Radio Holland tot 14 december
1980. Begin februari 1981 veranderde de naam in Radio Benelux
(vanaf dezelfde lokatie). Op 3 april kreeg het station bezoek van de
Racio Controle Dienst, die met bekeuringen kwam strooien en ook meteen
maar wat apparatuur in beslag kwam nemen. Opvallend is dat op het
spectogram van het zendsignaal "Free Radio Holland/Radio Benelux"
geschreven staat. De RCD hield de zender dus al wat langer in de gaten.
En hoe
lokaal kun je zijn!
Free Radio Holland kwam bekend te staan onder een andere naam. In
sociëteiten en in kroegen werd het station gevolgd en in de
volksmond namelijk de Vreewijkzender genoemd. Er waren wel mensen
in de wijk die wisten wie er achter de zender zat, maar nog veel meer
mensen wisten dat niet. Het was daarom altijd wel grappig om iemand
over het station te horen praten, die niet wist dat één
van de medewerkers in het gezelschap zat en luisterde naar de kritiek
of de complimenten. |



|
|